Από την κ. Π. Χαμοσφακίδη
“Το Μουσείο αυτό περιλαμβάνει κυρίως αντίγραφα εφευρέσεων των αρχαίων Ελλήνων, που αφορούν στις τηλεπικοινωνίες, σε όργανα μέτρησης, ανυψωτικά μηχανήματα, ιατρικά εργαλεία, τα αυτόματα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, τα μουσικά όργανα των αρχαίων Ελλήνων κ.ά Με άλλα λόγια, τα εκθέματά του είναι ασυνήθιστα και το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο παρουσίασής τους, καθώς ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα διάδρασης με τα περισσότερα από αυτά, κάτι που του επιτρέπει να διαπιστώσει πώς λειτουργούσαν τα συγκεκριμένα αντικείμενα. Επίσης, στο υπόγειο υπάρχει και μια εντυπωσιακή συλλογή με αντίγραφα πανοπλιών από την μυκηναϊκή μέχρι και τη βυζαντινή εποχή.
Ο βιωματικός χαρακτήρας του Μουσείου σε συνδυασμό με τις κατατοπιστικές πληροφορίες που συνοδεύουν τα εκθέματα, ρίχνουν φως σε έναν τομέα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού που απουσιάζει από τα σχολικά εγχειρίδια της Ιστορίας. Παράλληλα, βοηθούν τους νεαρούς επισκέπτες – και όχι μόνο – να συνειδητοποιήσουν αφενός πόσο προηγμένη ήταν η τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων και αφετέρου την πρακτική διάσταση της Φιλοσοφίας. Τέλος, δίνουν «σάρκα και οστά» στους πολεμιστές της Ιλιάδας αλλά και στις φιγούρες που περιγράφονται σε άλλες γραπτές πηγές ή απεικονίζονται σε αγγεία.
Ένα από τα εκθέματα που με εντυπωσίασαν ήταν το αυτόματο άνοιγμα θυρών ναού μετά από θυσία στο βωμό του, όχι μόνο γιατί αποτελεί τον πρώτο κτηριακό αυτοματισμό της ιστορίας αλλά και γιατί ήταν σχεδιασμένο για να δίνει στους πιστούς την εντύπωση πως η θυσία τους είχε γίνει αποδεκτή από το θεό στον οποίο ήταν αφιερωμένος ο ναός”.
